Początki firmy sięgają roku 1936, kiedy to Walter Zapp, łotewski inżynier, opracował miniaturowy aparat, który wykonywał wysokiej jakości fotografie. Kiedy pojawił się na rynku, słusznie uważany był za cud techniki, chętnie wykorzystywali go szpiedzy przez kolejne niemal 40 lat. Aparaty wytwarzano ze stali w Rydze na Łotwie w latach 1937-1944 (model Ryga), natomiast po wojnie produkcję przeniesiono do zakładów w Giessen w Niemczech (model A 1948-1969, B 1958-1972, C 1969-1978, BL 1972-1973, LX/TLX/CLX od 1978, EC/ECX od 1981, AX od 1992, MX od 1999).

Minox postawił na film o rozmiarze 1/4 standardowego filmu 35mm – 8x11mm, na którym można było wykonać 50 fotografii.

Aluminiowy Minox B został w wprowadzony w 1958 roku, w ciągu 14 lat produkcji tego modelu powstały 384 327 sztuki. To pierwszy Minox ze zintegrowanym sprzężonym selenowym światłomierzem (co miało niebagatelne znaczenie, bo zewnętrzne światłomierze były większe niż ten aparat). Dołożenie światłomierza zwiększyło konstrukcję Modelu B o ok 15mm w porównaniu do wcześniejszych Modeli III i IIIs. Aparat nie wymagał baterii do działania.

Na górnej ściance aparatu znajduje się okienko z igłą wychyłową światłomierza. Na górnej płycie znajdziemy jeszcze sprzężone ze światłomierzem pokrętło czasów otwarcia migawki, spust migawki oraz okienko licznika klatek od 1 do 50 oraz maleńkie pokrętło do nastawiania ostrości. Czułość filmu można zmienić pokrętłem po rozsunięciu aparatu.
Obiektyw Complan o ogniskowej 15 mm ma stały otwór przysłony f/3,5 a ekspozycją można sterować wyłącznie przez zmianę czasu otwarcia migawki w zakresie od 1/2 do 1/1000 sek.
W przypadku zbyt jasnego otoczenia fotografującego, można użyć wbudowanego w aparacik filtra szarego (jego użycie odpowiednio wpływa na wskazanie światłomierza).
Na przodzie Minoxa znajdziemy fotoelement światłomierza, okienko wizjera i obiektywu z migawką.
Z aparatem można używać lamp spaleniowych (przy czasie 1/20 sek.), lub elektronicznych przy wszystkich czasach otwarcia migawki.
Film ładowany jest po rozsunięciu dwóch części aparatu.

Minoxem B można było wykonywać doskonałe zdjęcia dokumentów z bliskiej odległości.

Wymiary aparatu zamkniętego 10 cm x 2.8 cm x 1.6 cm, waga ok 100g.

W 1969 roku wprowadzono aparat Minox C z elektroniczną migawką. Także ten model kontynuował szpiegowską karierę. John A. Walker Jr., szpieg KGB, użył takiego aparat do zrobienia zdjęć tajnych kodów Agencji Bezpieczeństwa Narodowego USA.

Fotografowanie

Rozsuwamy aparat. Uruchamiamy światłomierz wciskając przycisk pośrodku pokrętła wskaźnika ekspozycji. Wskazówka światłomierza wskazuje aktualne warunki oświetleniowe. Puszczamy przycisk, wskazówka nieruchomieje. Obracamy pokrętłem czasów otwarcia migawki, obraca się pokrętło wskaźnika ekspozycji tak by strzałka pokrętła ustawi się naprzeciwko linii igły. Mamy ustawioną poprawną ekspozycję. Nastawiamy ostrość pokrętłem po prawej (głębia ostrości przy przysłonie f/3,5 rozciąga się od 183 cm do nieskończoności). Pomyślano też o fotografowaniu przedmiotów w mniejszych odległościach, w ich odmierzaniu pomoże łańcuszek dołączony do aparatu, na którym kuleczkami oznaczono odległości 20 (odległość minimalna fotografowania), 25, 30 i 45cm.

Minox produkował też aparaty na film 24 x 36 mm